CAWD-928 หญิงสาวขี้อาย เข้าสังคมไม่เก่ง พนักงานโรงงาน และชายวัยกลางคนกลิ่นน้ำมัน ได้มาอยู่ห้องเดียวกันเพราะกลับบ้านไม่ได้... คืนพายุโหมกระหน่ำ เมื่อยาปลุกอารมณ์ซึมเข้าสู่ร่างกายของพวกเขาที่เปียกปอนจากสายฝน พวกเขาจึงปัสสาวะและกรีดร้องจนถึงเช้า ก่อนจะถูกสอดใส่และข่มขืน (นากิสะ ทานิมูระ)

ฉันเลือกทำงานที่อู่ซ่อมรถแห่งนี้เมื่อฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา เพราะฉันไม่ต้องพูดคุยกับผู้คน ฉันทำงานคนเดียว ทำตามที่ได้รับมอบหมาย และใช้เวลาพักกลางวันคนเดียว ฉันพอใจกับกิจวัตรประจำวันแบบนี้ ในวันนั้น ฝนที่เริ่มตกตั้งแต่ช่วงเย็นก็ค่อยๆ กลายเป็นฝนกระหน่ำ และระบบขนส่งสาธารณะทั้งหมดก็หยุดให้บริการ ฉันไม่ได้พกร่ม เลยโดนฝนและเปียกโชกไปหมด ตามคำแนะนำของหัวหน้างาน ฉันจึงตัดสินใจเช็ดตัวให้แห้งในที่ทำงาน นั่นคือจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรม...