คราวนี้เราไปชินบาชิกัน! เป็นอีกวันที่แดดสวยงาม เหมาะกับการจีบสาว! คราวนี้เราไปช่วยสาวที่ทำของหาย! "ผมทำโทรศัพท์หายแล้วมันมีปัญหา...ขอยืมหน่อยได้ไหมครับ?" เราถามสาวใจดีคนนั้น ซึ่งเธอก็ให้เรายืมโทรศัพท์จริงๆ และเราก็ขอบคุณเธออย่างเหมาะสม เราช่วยเหลือคนอื่น เธอขอบคุณเรา และเราทั้งคู่ก็รู้สึกดี นี่คือโปรเจกต์จีบสาวแบบสุภาพบุรุษที่จะทำให้ทั้งกายและใจพึงพอใจ! และคราวนี้ สาวที่ให้เรายืมโทรศัพท์คือ มาโอ อายุ 22 ปี เธอทำงานเป็นพยาบาล และน่าจะเหนื่อยล้าหลังจากทำงานกะกลางคืน แต่เธอก็ยังไม่ลืมที่จะเอาใจใส่ผู้อื่น เธอเป็นพยาบาลตัวอย่าง! เมื่อเราบอกเธอว่าเราอยากจะขอบคุณ เธอบอกว่า "ฉันอยากอาบน้ำหลังจากทำงานกะกลางคืนเสร็จ แต่รถไฟหยุดวิ่ง..." ในกรณีนั้น ผมเลยบอกว่า "เชิญใช้ห้องอาบน้ำที่โรงแรมที่ผมพักอยู่นะครับ!" ฉันจะปล่อยให้เธอพักผ่อนจนกว่ารถไฟจะเริ่มเคลื่อนที่ ดังนั้นฉันจึงพาเธอไปที่ห้องของเธอ ~ ฮ่าๆๆ ขณะที่เธอไปอาบน้ำ ฉันก็รีบตั้งกล้อง... ฮ่าๆๆ เนื่องจากดูเหมือนว่ารถไฟยังไม่เริ่มเคลื่อนที่ ฉันเลยเสนอให้เธอนวดเพื่อผ่อนคลายร่างกายที่เหนื่อยล้าของเธอ! ฮ่าๆๆ จริงๆ แล้ว ฉันจะบอกตามตรง ฉันเคยทำงานในร้านขายสินค้าสำหรับผู้หญิงมาก่อน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่ฉันค่อนข้างถนัด ฮ่าๆๆ ตอนแรกเป็นการนวดแบบปกติ แต่เมื่อฉันค่อยๆ เปลี่ยนวิธีการใช้มือของฉัน เหมาจังก็ยอมรับโดยไม่แสดงอาการไม่พอใจเลย ฮ่าๆๆ และเธอก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงยั่วยวนออกมา... มันต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ ใช่ไหม? ? ฮ่าๆๆ ขณะที่การนวดดำเนินไป การหายใจของเหมาก็เปลี่ยนไปทีละน้อย ฉันพยายามผ่อนคลาย แต่ทุกครั้งที่ฉันสัมผัสเธอ สะโพกของเธอก็จะยกขึ้นเป็นการตอบสนอง ซึ่งบ่งบอกว่าร่างกายของเธอไวต่อความรู้สึก ฮ่าๆ โดยเฉพาะตอนที่ฉันสัมผัสหัวนมเธอ เธอก็อุทานเบาๆ ราวกับประหลาดใจกับตัวเอง แล้วพูดว่า "มัน...ไวต่อความรู้สึกจัง..." - เป็นคำพูดที่จริงใจมากๆ ฮ่าๆ เธอคงเหนื่อยหลังจากทำงานกะกลางคืน แต่ปฏิกิริยาของเธอกลับจริงใจมากขึ้นเรื่อยๆ ฮ่าๆ พอฉันหยุดสัมผัสเธอ เธอก็เริ่มขอบคุณฉัน ฮ่าๆ จนถึงตอนนี้ เธอเป็นฝ่ายรับ แต่ก่อนที่ฉันจะรู้ตัว เธอกลายเป็นฝ่ายให้บริการเสียเอง ฮ่าๆ อาจจะเป็นเพราะความระมัดระวังของพยาบาล หรืออาจจะเป็นเพราะบุคลิกของเธอ แต่ทุกสัมผัสและท่าทางนั้นสงบอย่างเหลือเชื่อ และเธอไม่ได้รีบร้อน และเธอก็ช่วยสำเร็จความใคร่ให้ฉันทั้งด้วยมือและปากด้วยจังหวะที่คุ้นเคย ฮ่าๆ รู้สึกเหมือนเธอกำลังสังเกตปฏิกิริยาและสำรวจของฉันอย่างระมัดระวัง ฮ่าๆ ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะงานหรือประสบการณ์ของเธอ แต่เธอไม่เพียงแต่เป็นฝ่ายรับเท่านั้น แต่เธอยังเป็นฝ่ายให้บริการได้ด้วย! ฮ่าๆ ก่อนที่ฉันจะรู้ตัว เธอก็หยุดพูดถึงรถไฟแล้ว และสิ่งที่ควรจะเป็นช่วงเวลาผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการทำงานกะกลางคืนก็กลายเป็นช่วงเวลาที่สมองฉันว่างเปล่าไปซะงั้น ฮ่าๆ