259LUXU-1862 [Uncensored na Leaked] "Matangkad na Kalihim - Ang Kanyang Magagandang Mga Binti na Lumalabas Mula sa Kanyang Masikip na Palda ay Hindi Mapaglabanan! Malaya mula sa kanyang pang-araw-araw na buhay, nagpapakasawa siya sa pakikipagtalik na may natutunaw na mukha, sumusuko sa kanyang mga pagnanasa. Ito ay isang tanawin upang masdan! Luxury TV 1850": MGS Video<Prestige Group> Site ng Pang-adultong Video Streaming

"Ang trabaho ng isang sekretarya ay nakakagulat na medyo hindi kapana-panabik," sabi niya. Sa 28 taong gulang, ang pamagat ay naka-embed sa kanyang payat na pangangatawan at perpektong paraan, na nangangailangan ng halos walang karagdagang paliwanag. Gayunpaman, kaagad niyang ibinunyag na ang "hindi kapana-panabik" na ito ay hindi lamang isa pang pangalan para sa pagpigil, ngunit sa halip ay isang manipis na belo na ginamit upang itago ang isang pagnanais para sa kaguluhan. "Gusto ko ng excitement." Ang pagnanais ay hindi nagiging mas maliwanag sa pamamagitan ng pagiging lihim; sa halip, sa pamamagitan ng pagdedeklara nito sa ganoong kalmadong tono, ang mga contour nito ay ginagawang mas malinaw. "Gusto ko ang hitsura ng matatandang lalaki," dagdag niya. Ang deklarasyon na ito ng mga gusto at hindi gusto ay hindi bumababa sa isang listahan ng mga katangian, ngunit sa halip ay bumagsak sa iisang saloobin: hitsura. Ang kaiklian nito ay nagpapatunay sa pang-araw-araw na sitwasyon kung saan siya ang madalas na "gumawa ng debosyon" at kasabay nito ay nagpapahiwatig ng pagnanais na baligtarin ang sitwasyong iyon—gamit ang simpleng pariralang, "Gusto kong maging agresibo paminsan-minsan." Ang mahalaga dito ay hindi ang pagiging simple ng kanyang bokabularyo, ngunit ang katotohanan na para sa kanya, ang pagbaliktad ng sitwasyong ito ay hindi itinanghal, ngunit sa halip ay gumaganap bilang isang pagpapanumbalik ng balanse. Sa simula pa lang, nawalan na siya ng kontrol, nang hindi gumagamit ng labis na metapora, at ito ay makikita lamang sa kanyang hindi regular na paghinga at pag-iwas ng tingin. Gayunpaman, ang cliché ng isang magandang pigura na "tinatapon," ay nagpipilit sa atin na kilalanin na ito ang tanging grammar na pinili ng katawan na gamitin upang guluhin ang sarili nitong ekwilibriyo. Ang ninanais niya—hindi na kailangang pagandahin ng mga nakakubli na salita—ay isang titi, at ang pagdating nito ay itinala nang totoo bilang ang sandali na ang kanyang pagnanasa ay huminto, hindi isang katapusan. Ang salitang balbal na "come to its end" ay hindi isang full stop, ngunit isang pansamantalang bantas lamang upang palawakin ang espasyo. Ito ay kakaibang sumasalamin sa kanyang kakayahan bilang isang sekretarya. Ang katumpakan ng kamay na nag-aayos ng lahat ay sadyang inabandona dito, at ang kaguluhan mismo ay nababago sa isang solong pagkakasunud-sunod. "Ang mga sekretarya ay malinaw," sabi niya. Ngunit ang pagiging malinaw na iyon, tulad ng isang liwanag na tahimik na nagniningning sa sulok ng larawan, ay nagpapatingkad sa labis. Ang labis ay hindi umaatake sa kanya; Inaanyayahan niya ito. Ang kilos ng paanyaya na ito ay parehong pinaka-elegante at pinaka-barbaric.