SNOS-193 — หญิงสาวอกใหญ่ที่ทำงานในบริษัทเล็กๆ แห่งหนึ่ง ถูกพนักงานชายทุกคนรุมข่มขืนจนร่างกายบอบช้ำอย่างหนัก - มิยุ โคฮินาตะ

[คำให้การของผู้กระทำความผิด A เวลาเกิดเหตุ: 23.00 น. สถานที่: ภายในบริษัท] อืม มันไม่ดีเลยที่โคฮินาตะจะเดินไปเดินมาโดยที่หน้าอกโผล่ออกมาแบบนั้น ถ้าเธอไม่อยากถูกทำร้าย เธอก็ไม่ควรใส่เสื้อไหมพรมรัดรูปขนาดนั้น หน้าอกใหญ่ๆ ของเธอแทบจะกรีดร้องว่า "ฉันเจ็บ! ช่วยฉีกฉันออกไปที!" ฮ่าๆ ดังนั้นเมื่อเราอยู่กันสองคน ฉันเลยปลดปล่อยหน้าอกของเธอออกมาอย่างเต็มที่ ฮ่าๆ แค่นั้นแหละ ฉันผิดไหม? [คำให้การของผู้กระทำความผิด B และ C เวลาเกิดเหตุ: 02.00 น. สถานที่: บ้านของผู้กระทำความผิด] โคฮินาตะอยู่ในออฟฟิศโดยที่หน้าอกของเธอเปลือยเปล่า เธอกำลังร้องไห้และบอกว่าเธอถูกทำร้าย แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอไม่ควรพูดในขณะที่หน้าอกเปลือยเปล่าอยู่เหรอ? ฮ่าๆ เธอคงคิดว่าเธออยากถูกทำร้ายอีกครั้งใช่ไหม? นั่นเป็นเรื่องปกติ ใช่ไหม? ดังนั้นเราจึงพาเธอกลับบ้าน และหลังจากนั้น เราก็ทำแบบนั้นอย่างบ้าคลั่ง อะไรนะ คุณถามว่าฉันไม่รู้สึกผิดเลยเหรอ? นี่มันเป็นอาชญากรรมด้วยเหรอ? ฮ่าๆ โคฮินาตะซังที่มาขอความช่วยเหลือในชุดแบบนั้น คือผู้กระทำผิดตัวจริงใช่ไหม? [คำให้การของผู้กระทำผิด D เวลาเกิดเหตุ: 28:00 น. สถานที่: บ้านของผู้กระทำผิด] เรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นตั้งแต่ฉันจ้างโคฮินาตะคุงแล้ว เขามักจะไว้ใจฉันเสมอ และฉันก็ใจดีกับเขา เขาเลยไว้ใจฉัน เขาเป็นคนแรกที่มาช่วย แต่โคฮินาตะคุง ฉันว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีเลยนะ มาบ้านฉันในชุดที่ลามกแบบนั้น ฉันเข้าใจว่าเพิ่งโดนทำร้ายมา แต่คุณควรจะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ หน้าอกของคุณเปลือยหมดเลย ฉันหมายถึง คุณคิดว่าเธอคงอยากให้ฉันกอดเธอเบาๆ ใช่ไหม? ฉันหมายถึง ถ้าฉันไม่ทำร้ายเธอ ฉันก็คงไม่ใช่สุภาพบุรุษใช่ไหม? ฮ่าๆ บางทีเธออาจจะรู้สึกอ่อนไหว เพราะเธอส่ายหน้าอกและดูเหมือนจะสนุกกับมันในตอนท้าย ฮ่าๆ ฉันไม่ได้ผิดใช่ไหม? งั้นก็พอแล้วใช่ไหม?