JUR-110 — พยาบาลผู้ชอบโชว์เดินเตร่ไปตามโถงทางเดินหน้าระฆังเพื่อเริ่มเรียน... คันนะ ฟูจิ

"อ่า ความรู้สึกอิสระแบบนี้... ฉันทนไม่ไหวแล้ว" ห้าปีผ่านไปแล้วตั้งแต่พ่อแม่ฉันจัดการแต่งงาน แต่ชีวิตสมรสของฉันกลับเย็นชาลง และฉันก็โหยหาความรัก... บางทีอาจเป็นปฏิกิริยาตอบสนองนี้ รสนิยมทางเพศที่บิดเบี้ยวของฉันก็เริ่มก่อตัวขึ้นภายในตัวฉัน ฉันทำงานเป็นพยาบาลประจำโรงเรียนชายล้วน พอเสียงกริ่งเริ่มเรียนดังขึ้น กลิ่นอายความเป็นชายของนักเรียนก็ปลุกเร้าอารมณ์ฉันขึ้นมา และในโถงทางเดินอันเงียบสงัด ฉันก็เริ่มรู้สึกถึงความสุขที่ได้เปิดเผยตัวตนที่หยาบคายและวิปริตของตัวเอง อย่างไรก็ตาม การกระทำของฉันค่อยๆ รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดนักเรียนก็ค้นพบ และนับจากนั้นเป็นต้นมา ฉันก็เริ่มสนองความสุขของตัวเองด้วยการมีเซ็กซ์กับนักเรียน...