459TEN-005 — ไข้เล็กน้อยในลำคอที่บานสะพรั่งในความมืดมิด 05

ฉันวางมือลงบนคออันอ่อนนุ่มของพวกเขา เมื่อฉันออกแรงผลักพวกเขาอย่างหุนหันพลันแล่น สีหน้าของพวกเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ไม่มีทางยับยั้งชั่งใจได้เลย มีการเสียสละอย่างเชื่อฟังอยู่ตรงนั้น และพวกเขาก็อยู่ในความเมตตาของฉัน เมื่อมองดูคอต่างๆ เช่นนี้ ความเจ็บปวดที่ฝังแน่นอยู่ในใจก็ผุดขึ้นมาในใจ การเสียสละในวันนี้จะแสดงออกมาในรูปแบบใด