SNOS-156 Hindi ba't kayang dilaan ka ng isang tahimik at mahinhing babaeng estudyante nang hindi sinasabi kahit kanino? Ang isang simpleng librarian ay hindi kayang pigilan ang sarili na dilaan at gahasain ng kanyang homeroom teacher at paulit-ulit na dadalhin ang klimaks. Sakakibara Moe

Hindi ako magaling magsalita sa harap ng maraming tao. Hindi ko matanggal ang nakagawiang pagbabasa nang nakayuko ang mga mata. Kapag pinipilit, mahirap tumanggi. Nagkaroon ng kaunting katahimikan bago siya sumagot ng "oo". Ang cute ni Sakakibara.<br /> Gusto ko ng mga tahimik na lugar. Ang amoy ng isang library. Ang tunog ng kaluskos ng papel. At saka nariyan ang reaksyon: nanlalamig kapag lumalapit ka.<br /> Kaya nga hindi ko 'yan hahawakan. dilaan<br /> Ang batok, Sa likod ng tainga, Dahan-dahan, na parang sinusundan ang iyong pisngi.<br /> Huwag mo itong gawing masyadong malakas. Huwag mo silang madaliin. Pero patuloy lang niya itong dinidilaan nang dahan-dahan at sinasadya.<br /> Madali siyang maimpluwensyahan, Nagre-react na ang katawan ko bago pa man ako makapagsalita ng kahit isang salitang pagtanggi. Habang sinasabing "Hindi", Nawawala na sa isip ko ang mga dahilan ko kung bakit ako tumakas.<br /> Dinilaan ko ito para kumpirmahin. Tuturuan kita habang dinidilaan kita. Nasasanay na akong dilaan.<br /> Hindi ito tagubilin. Hindi rin ito dominasyon. basta, Ang kanyang 'kahinaan' bilang isang matanda, Nararanasan ko lang ito mula sa pinakamalapit na posibleng pananaw.<br /> Nang panahong napagtanto ko na, Sa katahimikan ng isang silid-aklatan, Siya ang taong Ang mga mata niya ngayon ay puno ng pananabik para sa dila ko.<br /> —Kaya didilaan ko ulit ito ngayon.