HKD-012 — Noon, With The Beautiful Girl In Uniform. Haruka Momoi

Nakabuka ang mga binti mula sa ilalim ng palda... Nakasilip ang hubad na balat mula sa laylayan... Manipis na damit na panloob... Namumuko na dibdib... Nakapusod na nakatali ng murang goma... Isang inosenteng batok... Isang nahihiyang ngiti... Nakikinig kang mabuti sa tuyong tunog ng pagsipa ng dumi na umaalingawngaw sa lupa. Yung expression ng mukha mo habang nakahawak ka sa wire mesh kahit papaano ay parang ang saya-saya mo... Araw-araw kong ginagawa pagkatapos ng school na panoorin ka sa likod ng ganyan. Pero isang araw, nakita ko. Isang malungkot na mukha, sa madilim na silid-aralan na walang tao sa paligid... Ang aming mga araw ay tila pareho, ngayon, bukas, at sa mga susunod na araw, ngunit kahit papaano ay magkaiba sila. Ito ay tiyak na dahil ang mga araw na ito ay hindi tiyak na ako ay lumangoy nang napakadesperado... Nakikita ko ang karaniwang paglubog ng araw sa aking pag-uwi. Nagulat ako at kumurap. Tumatakbo ako pabalik sa paaralan, umaasa na ang araw na ito ay magiging 'araw na iyon'... 'araw na iyon'. Noon, may kasamang magandang babae na naka-uniporme.