DASS-376 — Ilang Beses Man Sumapit Ang Bukang-Liwayway, Gaano Man Ako Kalayo Sa Mga Bituin, Hindi Ko Malilimutan Ang Init Na Nananatili Sa Aking Mga Kamay.

Ikaw, na tila napakalapit ngunit napakalayo, ay talagang lumayo. Nakikita ko lang ang iyong mga nakakasilaw na larawan sa social media mula sa kanayunan, habang nagsusumikap ka bilang isang modelo sa Tokyo. Unti-unti kang nagiging object of admiration sa kabilang panig ng screen, at maaaring nakalimutan mo na ako. Habang iniisip ko yun, isang araw, bigla kaming nagkita ulit. Ang bilis ng tibok ng puso ko noong araw na umibig ako. Pero dahil mukha itong matagal ko nang tinitignan, kahit katiting na anino ay hindi ko makaligtaan. Tinatawanan mo at kinukutya ang iyong sarili, sinasabi mo na ginawa mo talaga ang lahat ngunit hindi ito umubra. Nalulungkot ako, hindi mapapatawad, at nagmamahal na nadungisan mo ang iyong sarili para sa iyong mga pangarap - ang aking mga labi ay nakalapit sa iyo. Hindi na kita gustong pakawalan muli. Gusto kita ng mas madamdamin at masigasig, hangga't hindi pa kita nahawakan hanggang ngayon. Pero may pangarap ka na hindi mo matutupad dito, at meron akong dapat protektahan dito...