CAWD-974 — Isang Estudyanteng Babae, Si Mio Matsuoka, Ang Ikinulong At Sinanay Ng Isang Lalaking Nasa Katanghaliang-Gulang Na May Mabahong Amoy Sa Apartment Ng Kanyang Kapitbahay Na Puno Ng Basura... Siya Ay Nabuntis Sa Pamamagitan Ng Isang Di-Makatarungan At Brutal Na Sapilitang Pakikipagtalik.

Isa akong guro na brutal na nang-abuso sa isang inosenteng batang babae na walang ginawang krimen... at ako ay dumanas ng tuso at patuloy na pambu-bully ng mga babaeng estudyante, na naging dahilan para magkaroon ako ng mental breakdown at magbakasyon... Naging recluse ako. Nakakaawa ang pakiramdam ko dahil kinakabahan ako tuwing nakakakita ako ng isang dalagang naka-uniporme ng paaralan. ---------- Isang araw, isang babaeng naka-uniporme ng paaralan ang lumipat sa tabi ko, kahit na tila may panandaliang kontrata ito. Narinig ko ang kanyang ina na malakas na nagsasalita tungkol sa summer school o kung ano pa man. Ang babae ay hindi palakaibigan at walang pakundangan sa kanyang ina, at tila dumadaan siya sa isang yugto ng pagiging rebelde. Ayokong madamay sa kanya ----------- "Excuse me "Hmm, ang baho naman, puwede mo bang linisin ang basura?" Naghanda na ako ng basura para walang makalapit, kaya ano ang problema... nakakainis... tapos lilinisin mo pa... "Bakit ko naman lilinisin? Ang baho! "Hindi pwede!" Hindi pwedeng hindi ka pinapansin, walanghiya kang batang 'yan. Gagawa ka lang ng mga maling paratang tulad ng ibang mga babaeng 'yan... Hindi kita mapapatawad... "Hoy! Tumigil ka, bitawan mo ako! "Huwag kang lumapit sa akin!" Nagsanib-puwersa sa isip ko ang mga mapangutyang babaeng nang-insulto sa akin at sa babaeng nasa katabing kwarto, at ang hinanakit at galit na sumira sa buhay ko ay bumalot sa loob ko, kaya itinulak ko siya pababa sa basurahan, pinunit ang kanyang uniporme, at dinaig ang babaeng ayaw pumayag, itinulak ang aking bakal na pamalo sa kanyang inosenteng puke at binigyan siya ng isang kamao na puno ng parusa gamit ang isang cumshot. "Bakit kailangan pang mangyari ito sa akin..." Tumahimik ka! Ganoon talaga ang lipunan, napaka-unfair... Ang trahedyang ito ay bunga ng iyong karaniwang pag-uugali, palaging minumura ang mga nakapaligid sa iyo nang walang ipinapakitang pasasalamat. Huwag kang gumawa ng mga dahilan... nakakainis... Sasampalin pa kita nang isang beses!! "Tiyo, bakit ka naging hiwalay?" Ang babae, na nawalan ng gana lumaban at sumuko na sa pagtakas, ay unti-unting nakabawi ng kanyang kahinahunan, at nang malapit na siyang madurog ng bigat ng mga kasalanang nagawa niya, sinubukan niyang makahanap ng ginhawa sa pamamagitan ng pagsasabi sa babae kung gaano kasakit ang kanyang pinagdaanan... Nakakaawa... Ano ba ang nagawa ko... "Hindi ako maaaring maging tapat." alinman, at nasaktan ko ang napakaraming tao. Kailangan nating parehong suriing mabuti ang ating mga sarili..." Pagkasabi niya noon, hinalikan niya ako... Nababalot ng banayad na pagtatalik na parang dinidilaan namin ang mga sugat ng isa't isa, ako... Ako...